برای تو

همه ما نیاز به دانستن بیشتر داریم

برای تو

همه ما نیاز به دانستن بیشتر داریم

برای تو
مطالب وبلاگ صرفا جهت اطلاع رسانی و نشر دانش می باشد و ممکن است نویسنده وبلاگ با تمامی مطالب موافق نباشد مثل هر یک از شما خواننده عزیز.
هر گونه کپی برداری آزاد است و استفاده از مطالب به عهده خود فرد می باشد.

۲۶ مطلب با موضوع «کودک،نوجوان و جوان» ثبت شده است

در این اختلال موارد زیر دیده می شود:

الف) کاهش سرعت گفتار

ب) کاهش طول عبارت

ج) مکث زیاد در شروع و در حین گفتار

د) اختلالاتی در نوای گفتار (مکث ، تکیه ، دیرش و آهنگ)
 

ناروانی در کودکان می تواند در زمانهای مختلفی بوجود آید:

۱- زمانی که شروع به استفاده از تک کلمه می کند.

۲- زمانی که شروع به استفاده از جمله می کند.

۳- زمانی که در پایان دوران رشد قرار دارد.
 

در یک تحقیق که بر روی ۸۰ کودک زمان شروع ناروانی گفتار به صورت زیر مشخص شد:

    ۲۱ درصد در زمان شروع گفتار
    بیش از ۲۸ درصد در سالهای اول دبستان
    بیش از ۳۵ درصد در سنین پیش دبستانی
    ۱۴ درصد در سالهای پایانی دبستان

 

انواع ناروانی گفتار در کودکان:

    ناروانی طبیعی (Normal nonfluency)
    ناروانی غیر طبیعی شامل:
        لکنت (ُStuttering)
        پریده گویی یا شتابان گویی (Cluttering)

 

چهار مشخصه برای پریده گویی شامل:

۱- تکرار بیش از حد

۲- دامنه توجه بسیار کوتاه

۳- عدم آگاهی کامل نسبت به مشکل یا آگاهی داشتن بسیار کم نسبت به آن

۴- سرعت زیاد ، تنفس نا منظم واز همه مهم ترین مشکل این افراد در خواندن است و در زمانی که می خواهند احساساتشان را ویا اطلاعاتی را در باره چیزی بیان کنند دچار مشکل می شوند

 

عللی درمورد غیر قابل درک بودن گفتار افراد مبتلا به شتابان گویی:

الف)حذف صداهای هجا و لغات اصلی

ب)وارونه کردن صداها

ج)جلو انداختن صداها

د)به تاخیرانداختن صداها

ه)جانشین سازی صداها

و)تکرار صدای اول کلمات

ز)گیر کردن روی بعضی هجاها


 

لکنت:

لکنت عبارت است از تکرار کشیده گویی در هجاها و کلمات که در برخی موارد گیر و قفل هم در آن دیده می شود.

 

علائم لکنت:

۱-تکرار

۲-گیر

۳-کشیده گویی

۴-تنش

۵-تغییر صدا

۶-سرعت موزون

۷-میان پرانی

۸-مکث

 

رفتارهای متعاقب لکنت:

۱- رفتارهای پنهان

۲- رفتارهای آشکار

    الف) رفتارهای تقلایی مانند:
        به هم فشردن لبها
        فشار آوردن به حنجره
        بستن محکم چشم ها
        سفت کردن عضلات
        و…
    ب) رفتارهای اجتنابی شامل:
        به تعویق اندازی
        آغازگرها
        تلاشهای مجدد
        رهایی
        جانشین سازی
        حاشیه گویی یا گریز گویی
        حذف
    ج) رفتارهای ضد انتظاری

 

 

مرکز توانبخشی آینده

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ شهریور ۹۵ ، ۱۸:۰۱

حدود یک سالگی

    به صداسازیها و قان و قون کردن های کودک پاسخ دهید
    همانطوریکه در طول روز مراقب او هستید با او صحبت کنید
    هر روز برای او کتاب های رنگارنگ بخوانید
    برایش اشعار کودکانه و سرود بخوانید
    کودک را با خود به مکانها و موقعیت های جدید ببرید
    با کودک خود بازیهای ساده بکنید

یک تا دو سالگی

    پاداش و تقویت باعث تلاش کودک برای بیان لغات جدید می شود
    با کودک خود در طول مدتی که با او هستید از هرچیز صحبت کنید
    ساده، واضح و آهسته و شمرده با کودک خود صحبت کنید
    درباره ی موقعیت های جدید قبل از آنکه به آنجا بروید صحبت کنید و همچنین در طول زمانی که در آن موقعیت قرار می گیرید و هنگامیکه مجددا به خانه برمیگردید
    وقتی کودکتان با شما صحبت می کند به او نگاه کنید
    آنچه را کودک شما انجام می دهد یا احساس می کند و می شنود برایش شرح دهید
    اجازه دهید کودکتان به صدای کودکان دیگر از طریق نوار گوش دهد
    تلاش های کودکتان برای ایجاد ارتباط را مورد تحسین قرار دهید


دو تا سه سالگی

     لغات جدید را بیشتر و بیشتر تکرار کنید
    به کودکتان برای گوش کردن و ادامه روند آموزشی از طریق بازیهای گوناگون کمک کنید
    با کودکتان در سفرها صحبت کنید راجع به آنچه قبل، حین و بعد از سفر دیده اید
    به کودک خود اجازه دهید جواب سوالات ساده را بدهد
    هر روز برایش کتاب بخوانید، می تواند این برنامه عادی زمان خوابش باشد
    آنچه انجام می دهید، برنامه ریزی می کنید و فکر می کنید برایش شرح دهید
    کودک را وادار کنید پیامهای ساده را به شما برساند مثل “بابا مامان با تو کار داره”
    ترجیحا وقتی شما و کودک زمانی را در سکوت به سر می برید مکالمه با او داشته باشید
    با پاسخ های خود  و تکان دادن سر و لبخند زدن به کودک خود نشان دهید که آنچه را می گوید، می فهمید
    آنچه را که کودک می گوید، شرح و بسط دهید مثلا اگر می گوید “آب میوه بیشتر” شما بگویید “علی آب میوه بیشتر می خواد”

سه تا چهار سالگی

    درباره ی تفاوت و شباهت های اشیای مختلف با او صحبت کنید
    به او کمک کنید با استفاده از کتابها و تصاویر داستان تعریف کند
    به کودک خود اجازه ی بازی با سایر کودکان را بدهید
    قصه های طولانی تر برای کودک خود بخوانید
    وقتی صحبت می کند به او توجه کنید
    راجع به محل هایی که قبلا آنجا بوده اید و یا بعدا خواهید رفت با او صحبت کنید


چهار تا پنج سالگی

    به کودک خود کمک کنید تا اشیا و مقوله های مختلف را طبقه بندی کند (خوراکی ها، حیوانات، رنگ ها و …)
    نحوه استفاده از تلفن را به کودک بیاموزید
    اجازه دهید کودک در برنامه ریزی فعالیتها با شما همکاری کند مثلا در ترتیب دادن یک برنامه ی مهمانی شام
    با او در مورد علایقش گفتگو کنید
    داستان های طولانی تر برایش بخوانید
    اجازه دهید برای شما داستان تعریف کند و داستان بسازد
    نشان دهید که از صحبت کردن با او لذت میبرید.

پنج تا شش سالگی

    وقتی کودک در مورد احساسات، آرزوها، ترس ها و افکارش صحبت می کند او را تحسین کنید
    آنچه انجام می دهید برایش توضیح دهید همچنین به او بگویید که در مورد احساساتش چه فکر می کنید
    با کودک خود شعر و سرود آهنگین بخوانید
    خواندن داستان های طولانی تر را ادامه دهید
    به عنوان یک بزرگتر با او صحبت کنید
    به عکس های خانوادگی نگاه کنید و راجع به تاریخچه ی خانواده با او صحبت کنید
    وقتی با شما صحبت می کند به او گوش دهید.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ شهریور ۹۵ ، ۱۷:۰۰

-  کودکان عمدا کارهایی نمی کنند که شما ناراحت شوید بلکه دلیل کارهای بدشان این است که مثل بزرگسالان فکر نمی کنند.
اگر اجازه دهید رفتارشان شما را بیازارد مرتب در رنج و عذاب خواهید بود.

-  روش درست این است که بخشی از رفتار آنها را ناشی از شرایط سنی بدانید.
یک کودک 2 ساله در حال یادگیری است و وقتی بشقاب را پرت می کند می خواهد ببیند چه می شود.
اگر یک بشقاب پلاستیکی به وی بدهید خواهید دید که پس از پرت کردن آن به سراغ چیز دیگری رفته و شما نیز کمتر ناراحت خواهید شد.

-  وقتی خود را جای او بگذارید؛ محیط را آماده کرده و بسیاری از اوقات به جای عصبانی شدن بخندید.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ شهریور ۹۵ ، ۱۰:۴۲
عذرخواهی یک مهارت است؛ مهارت به رسمیت شناختن حقوق خود و دیگری به هنگام بروز رنجش یا تعارضی در جریان رابطه. هر کدام از ما باید این مهارت و روش مؤثر ابراز آن را فرابگیرد و تمرین کند.
آموزش این مهارت به کودکان باید با سن و سطح رشدیافتگی آن‌ها هماهنگ باشد و چه بهتر که درقالب بازی و گفت‌وگو آموزش داده شود.
آموزش این مهارت باید در محدوده توانایی‌های شناختی و رفتاری کودک باشد؛ یعنی وظایف یا قوانینی که برای کودک تعریف می‌کنیم که به گونه‎ای باشد که او مرتب شکست را تجربه نکند و مجبور به عذرخواهی نباشد.
۱- «من را ببخش!»
به کودک بیاموزیم وقتی کسی را می‎رنجانیم، می‌توانیم به او پیشنهاد بدهیم که ما را ببخشد. اما این فقط یک پیشنهاد است و باید آمادگی شنیدن پاسخ منفی را هم داشته باشیم.
۲- پذیرفتن اشتباه
مهم است که بپذیریم رفتار یا واکنش‌مان اثر بدی روی طرف مقابل گذاشته است. پذیرش این موضوع زمینه درک مسئولیت‎پذیری را فراهم می‎کند. بنابراین تا زمانی‎که کودک متوجه اثر رفتارش نشده، او را وادار به عذرخواهی نکنید. برای درک بهتر این موضوع می‎توانید در شرایط مشابه به او بگویید: «می‎دونم از من رنجیدی و می‎خوام که من رو ببخشی، اما هنوز نمی‌دونم چه کار اشتباهی انجام دادم یا تو از چی ناراحت شدی؟»
۳- پشیمانی
بسیاری از عذرخواهی‌های بچه‌ها برای فرار از تنبیه است و نشانی از پشیمانی در رفتارهای بعدی کودک نمی‌بینیم. اگر کودک از کار بدی که انجام داده، پشیمان نیست بیشتر توضیح بدهید، نظرش را بپرسید. روی این نکته تأکید کنید که تا زمانی که از کارش پشیمان نیست، لازم نیست عذرخواهی کند. برای اینکه پیامدهای رفتارش را بهتر درک کند، می‎توانید تأثیر آن رفتار روی دیگران را با هم بررسی کنید. از کودک بخواهید خودش را به جای طرف مقابل بگذارد و احساساتش را بیان کند. این تمرین کمک می‎کند ارزش اخلاقی عذرخواهی به‎درستی برایش درونی شود.
۴- توضیح و استدلال
اگر برای کار اشتباهی که مرتکب شده‎ایم، دلایلی داشته باشیم و آن‌ها را بیان کنیم و به دیگران هم فرصت دهیم توضیح دهند، برای بخشیدن و بخشیده شدن انگیزه بیشتری فراهم کرده‎ایم.
۵- تکرار نکردن
از مهمترین شرط‎های یک عذرخواهی واقعی، تصمیم جدی برای تکرار نکردن رفتار ناخوشایند است. در نظر داشته باشید که اگر کودک ناخواسته رفتاری را تکرار کرد، عذرخواهی او را بپذیرید و تأکید کنید که چون قصد انجامش را نداشته، می‌پذیرید. خودتان هم وقتی از کودک عذرخواهی می‎کنید، دوباره آن کار را انجام ندهید؛ قوانین عذرخواهی برای شما و کودک‌تان یکسان است.
۶- جبران کردن
جبران کردن، مرحله تکمیلی یک عذرخواهی واقعی و کامل است. شما هم در موقعیت‎های مناسب به کودک بگویید «به‎خاطر اشتباهم متأسفم و می‎خواهم جبران کنم». در آموزش مستقیم به او توضیح دهید که با جبران رفتارمان نشان می‎دهیم مسئولیت آن را پذیرفته و احساس طرف مقابل را به خوبی درک کرده‎ایم. این‎کار هم رضایت دیگری را به دنبال دارد و هم خودمان احساس بهتری خواهیم داشت. تأکید بر این نکته ضروری‌ست که برای دل‌جویی از دیگری یا رفع ناراحتی‌ها هرگز نباید کاری کنیم که به خودمان آسیب بزند. گاهی کودک برای دل‌جویی، جلب نظر دیگری و بخشیده شدن تحت فشار قرار می‎گیرد، چه بسا مجبور می‌شود باج دهد و مورد سوء استفاده قرار بگیرد.

منبع:وب سایت الفبا
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ شهریور ۹۵ ، ۰۸:۴۰

یونگ اعتقاد داشت ، برخی از انسانها دو چهره دارند: چهره ای که به دیگران ( و حتی خودشان) نشان می دهند که یونگ آن را "ماسک" یا " نقاب " می نامید و چهره ای که در پشت این نقاب پنهان است که یونگ آنرا سایه می نامید.

یونگ اعتقاد دارد که " هر تعصبی، تردید سرکوب شده است" و هر کس در هر زمینه ای دچار افراط است و در تلاش است تا سایه ای (که برعکس چیزی است که نشان میدهد) را در پشت نقاب آن افراط پنهان نماید .

اما بازی زندگی گاهی بازی پیچیده ای است! وقتی پدر یا مادری دچار چنین نمایشی است در فرزند او تمایلی برای مقاومت در برابر این افراط شکل می گیرد.

مثلا در مقابل پدر یا مادری که بیش از حد منظم یا وسواسی است فرزندی بزرگ می شود که شلخته و بی نظم است! در برابر پدر یا مادری که بیش از حد درویش مسلک و پارسا نماست، کودکی رشد می کند که پول دوست و حسابگر است" و این همان چیزی است که یونگ می گوید هیچ چیز بیش از زندگی نزیسته والدین بر فرزندانشان تاثیر نمی گذارد!».

 

- به همین خاطر یونگ توصیه می کند که هنگامی که با شخصی بر سر موضوعی اختلاف نظر شدید و درگیری دارید و نمی توانید همدیگر را تحمل کنید زمانی را به این اندیشه و پرسش اختصاص دهید که «آیا این افراط طرف مقابل، پاسخی به افراط من در جهت معکوس نمی باشد؟» .همچنان که در قانون سوم نیوتن می خوانیم: «هر عملی را عکس العملی است مساوی و در خلاف جهت آن

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ مرداد ۹۵ ، ۱۳:۲۰